W 2015 sialem owies w ilości 100-110kg jako roślina ochronną dla tymotki. W połowie lipca przyszedł grad i na glebie leżało bardzo dużo ziarna. Średni z 11 ha wyszedł 3.8 t. Odmiana bingo. 100 kg npk przez siewem i 100 kg saletry w trakcie strzelania w źdźbło. Włos konia i krowy wyróżnia się tym, że dla pewnych grup pacjentów (głównie mieszkańców wsi) unikanie kontaktu z tymi zwierzętami jest bardzo trudne lub nawet niemożliwe. Włos i naskórki ssaków mogą być główną (rzadziej) lub dodatkową (częściej) przyczyną wielu chorób atopowych. Należą do nich: astma oskrzelowa Warto więc zdecydować się na dodatek oleju w żywieniu koni sportowych, ale w zalecanych ilościach, tak, aby nie przekroczyć wyznaczonej granicy. Natomiast konie użytkowane wierzchowo, lecz bez specjalnych obciążeń, w tym również klacze hodowlane oraz konie starsze, mogą otrzymywać standardową dawkę oleju w ilości około 50-100 Nauszniki na święta dla konia świąteczne Boże Narodzenie elfy czerwone COB. od Super Sprzedawcy. Stan. Nowy. 88, 99 zł. zapłać później z. sprawdź. 96,98 zł z dostawą. Produkt: QHP Nauszniki Merry Christmas Red (R: Cob) BIOFEED HORSE & PONY Olej lniany 100% naturalny suplement dla konia 4,5L. od Super Sprzedawcy. Stan. Nowy. 323, 99 zł. zapłać później z. sprawdź. 335,98 zł z dostawą. Produkt: Olej BIOFEED Horse&Pony Olej lniany dla koni 100% naturalny. B- wzdłuż boku konia tj. od środka klatki piersiowej przez cały bok aż do zadu (rozmiar dolny) Rozmiary konia w przybliżeniu do wysokości konia w kłębie prezentują się następująco: Wybierając rozmiar derki producenci podają rozmiar "górny" to jest liczony po linii grzbietu konia. Oczywiście weź też pod uwagę to jak Twój Badania. Oferta badań laboratoryjnych to nasza propozycja dedykowanych paneli badań, dzięki którym sprawdzisz stan swojego zdrowia. Każdy panel to zestawienie usług, które pomoże w dalszej diagnozie Twoich dolegliwości. Badania możesz wykonać w zestawie lub jako pojedynczą usługę, dostępną po rozwinięciu interaktywnej listy. Owies – bazowy składnik dawek pokarmowych. Czas żniw już w pełni, stąd kilka słów o zbożu, które stanowi najbardziej popularną paszę treściwą w żywieniu koni. Owies jest zbożem podstawowym i najchętniej przez konia zjadanym. Jest znany z tego, że w wieku sześciu lat koń osiąga 1000 kg, a jego wysokość wynosi 1 mi 70 cm. Są uważane za najlepsze konie wojenne i są największymi nosicielami na czterech nogach w Anglii. Początkowo ich imię w języku angielskim brzmiało Great Horse, ale z czasem zmieniono ich nazwy na English Black, a co się z tym wiąże Uprząż dla konia z wodzami na głowę czerwona L. Stan. Nowy. 139, 76 zł. 164,76 zł z dostawą. Produkt: Wodze do jazdy konnej Miękka taśma nylonowa. dostawa za 12 – 16 dni. dodaj do koszyka. Firma. s07hRP. Żywienie koni to szeroki temat i istnieje wiele podejść do tego, co powinien jeść koń. To, ile i jakiej paszy zjada koń decyduje o jego zdrowiu i chęci do pracy. Producenci pasz dla koni wciąż oferują nowe produkty, mające zrewolucjonizować karmienie koni. Oprócz granulatów i musli istnieje cała gama substytutów siana i specjalnych mieszanek na każdy możliwy problem. Po co karmić konia? Podstawą żywienia koni jest pasza objętościowa, czyli siano (bądź trawa), ewentualnie z dodatkiem słomy. Jeśli zwierzę nie pracuje i spędza czas wyłącznie na pastwisku, taka z dieta z reguły wystarcza. Wiele ras koni prymitywnych oraz kucy, na przykład kuce szetlandzkie, również pracując świetnie sobie radzi przy takim żywieniu. Jeśli jednak koń pracuje i nie utrzymuje wagi, konieczne jest podawanie pasz treściwych, czyli różnego rodzaju zbóż, granulatów lub musli. Dla koni z niedowagą i po chorobach używa się meszu i wysłodków buraczanych. W przypadku dużych obciążeń treningowych lub pasz jednoskładnikowych zasadny jest dodatek mineralny. Oprócz tego „co” wielkie znaczenie ma „ile”. Czy twój koń jest za chudy czy za gruby? Jeśli koń otrzymuje za mało paszy, nie tylko traci na wadze, ale może mieć objawy niedoborów. Grozi to poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi. Ponadto głodne konie są nieustannie zmęczone, ospałe lub drażliwe. Nadmiar jest równie szkodliwy. Otyłość nie tylko obciąża dodatkowo kości i ścięgna, ale i narządy wewnętrzne, takie jak wątroba i serce. Ponadto przekarmiony koń, by spożytkować nadmiar energii, może stać się niebezpieczny, choćby ponosząc i brykając. Niektóre zaś odwrotnie: stają się coraz bardziej leniwe. Jazda na takim koniu to nic przyjemnego. Ważne jest przechowywanie paszy dla koni: w przewiewnym i suchym, osobnym pomieszczeniu. Oprócz żywienia należy pamiętać o wodzie. Jeśli koń nie ma stałego dostępu do wody, należy go poić co najmniej 3 razy dziennie. Jeśli wypije jedno wiadro, należy zaproponować kolejne. Koń może wypić dziennie do 80 litrów wody. Koń jedzący siano Siano: podstawa diety Żaden koń nie może obejść się bez siana. Suszona trawa jest jak chleb dla koni. Poza wyjątkowymi sytuacjami jak specjalna dieta, dorosły koń powinien otrzymać 1 kg siana na każde 100 kg wagi. U zwierząt niepracujących lub wykonujących jedynie lekką pracę siano wystarcza jako jedyny element diety. Siano zawiera włókno, niezwykle istotne dla układu pokarmowego, zapewnia także stałe zajęcie. Podając siano trzeba tylko zwrócić uwagę, by nie było spleśniałe czy zakurzone i przechowywać je w odpowiedni sposób. Dla koni alergików podaje się siano moczone lub parowane. Słoma jako dodatek Jeszcze niedawno nie trzeba by było o tym wspominać, bo każdy koń stał na słomianej ściółce, którą mógł podjadać. Teraz jednak, gdy wiele koni stoi na trocinach, należy pamiętać o dodatku słomy. Ma ona co prawda niewiele składników odżywczych, jednak mnóstwo błonnika, który wpływa na obecność bakterii w okrężnicy i zmniejszają ryzyko kolek. Ponadto skubanie słomy zapewnia koniowi zajęcie. Owies i inne zboża Konie jedzące owies Owsem karmiono konie od wieków. Jest to pasza łatwo przyswajalna i szybko dodająca energii. Ilość tej energii jednak często znacznie przewyższa to, czego potrzebuje koń, stąd obecna zła reputacja owsa. Jako alternatywę stosuje się teraz jęczmień, który zawiera sporo białka i dlatego trzeba uważać z jego ilością. Dużo tłuszczu z kolei zawiera kukurydza, polecana jako dodatek dla zbyt chudych koni. Jeśli jednak twój koń reaguje na białka kukurydzy opuchniętymi nogami, zrezygnuj z jej podawania. Granulaty Na rynku istnieje bogaty wybór gotowych pasz dla koni w formie granulek. Są one zrobione z mieszanek wysuszonych ziaren i rozdrobnionego siana, wzbogacone zestawem minerałów i witamin. Kupując worek granulatu dedykowanemu konkretnemu typowi konia, jego użytkowania bądź problemom zdrowotnym, zapewniasz mu pełnoporcjowy posiłek. W tym przypadku jednak także nie wolno zrezygnować z podawania paszy objętościowej. Warto też pamiętać, że niekiedy dla starszych koni granulki są za twarde. Można je wówczas podać po namoczeniu. Musli Musli bezowsowe Cerevit firmy Pavo Podobnie, jak granulaty, musli to mieszanka ziaren (także w formie płatków lub dmuchanych) i siana bądź ziół. Często dodaje się melasę dla smakowitości. Zanim podasz koniowi apetyczne musli, sprawdź dokładnie, co zawiera i ile dostarcza energii. Rób przerwy w podawaniu musli ziołowych (stale podawane tracą efekt). Zarówno musli, jak i granulaty występują w wersji z owsem i bez oraz w niezliczonej ilości odmian. Mesz Pasza typu mesz SlobberMash firmy Pavo Mesz to mieszanka lekkostrawnych składników (otręby, siemię lniane, płatki zbożowe) podawane na ciepło, po zalaniu gorącą wodą i napęcznieniu. Obecnie nie trzeba już wszystkiego gotować w domu- na rynku istnieje wiele gotowych mieszanek, również dla koni z różnymi problemami. Jest to pasza lekka i stymulująca trawienie, świetna na okres rekonwalescencji lub jako smaczny dodatek. Wysłodki buraczane Są to rozdrobnione, wysuszone kawałki buraków cukrowych, które przed podaniem należy namoczyć, zgodnie z instrukcją producenta. Dzięki wysokiej zawartości energii, smakowi lubianemu przez niektóre konie i konsystencji nadają się dla koni starszych albo zbyt chudych. Lucerna Lucerna może być stosowana jako dodatek do paszy objętościowej. Dostarcza więcej energii niż siano, a dodatek tłuszczu wpływa na piękny wygląd sierści. Aby podtuczyć konia można wzbogacić dawkę żywieniową o 2 do 4 litrów lucerny. Konie są używane w wielu różnych gałęziach przemysłu, takich jak rolnictwo, transport i wyścigi. Jak zapewne się domyślasz, karmienie konia to trudne zadanie. Ważne jest, aby wiedzieć, co twój koń powinien jeść, aby zachować zdrowie i szczęście. Konie potrzebują diety bogatej w składniki odżywcze i ubogiej w cukier, skrobię i tłuszcz. Najlepsze jedzenie dla twojego konia będzie się różnić w zależności od rodzaju konia, którego posiadasz. Na przykład konie używane do zawodów wymagają diety o wyższym poziomie białka niż te, które są wykorzystywane do celów rekreacyjnych. Jakie są najlepsze rodzaje paszy dla koni? Pasza dla koni jest jednym z najważniejszych aspektów opieki nad końmi i nie zawsze łatwo jest określić, jaki jest najlepszy rodzaj. Należy wziąć pod uwagę wiele czynników, takich jak potrzeby twojego konia i budżet. Najważniejszą rzeczą przy wyborze karmy dla koni jest to, aby spełniała wszystkie potrzeby żywieniowe. Jaki jest najlepszy rodzaj karmy dla mojego dorosłego lub młodego konia? Najlepszym pokarmem dla dorosłych koni jest wysokiej jakości siano. Powinny mieć również dostęp do dużej ilości wody oraz czystej, świeżej, pozbawionej soli ściółki dla koni. Istnieje wiele różnych rodzajów karmy dla koni, które można kupić w sklepie, ale większość koni woli siano od innych rodzajów pożywienia. Jaki jest najlepszy rodzaj karmy dla mojego źrebaka? Najlepsza karma dla Twojego źrebaka zależy od jego wieku, poziomu aktywności i rodzaju wykonywanych ćwiczeń. Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że dieta konia powinna opierać się na jakości, a nie ilości. Koniu należy podawać wyłącznie granulki paszowe, które zawierają wysokiej jakości źródło białka, takie jak siano z lucerny lub zboża np. owies, jęczmień czy kukurydza. Jak wybrać dobrą paszę dla koni — przewodnik po dobrej jakości i niedrogiej diecie dla koni? Diety dla koni są jednym z najważniejszych aspektów posiadania konia. Ważne jest, aby wiedzieć, jakiego rodzaju pokarmu potrzebuje twój koń i jakie rodzaje diety są dla niego dostępne. Marki pasz dla koni różnią się jakością i ceną, dlatego ważne jest, aby przeprowadzić badania przed zakupem jakiejkolwiek paszy dla koni. Ważne jest również, aby wybrać dla konia wysokiej jakości, przystępną cenowo dietę, która spełni jego wymagania żywieniowe. Zaleca się również skonsultowanie się z weterynarzem przed podaniem koniowi nowej diety. Owies to w Polsce najpowszechniej stosowana pasza treściwa. Posiada kilka niepodważalnych zalet, takich jak cena, smakowitość i wbrew pozorom wyjątkowo szeroki jak na ziarno margines bezpieczeństwa. Z drugiej jednak strony w ostatnich latach rosnąca świadomość żywieniowa wśród właścicieli koni spowodowała, że co raz częściej zadajemy sobie pytanie jak odpowiednio zbilansować dietę naszego konia i często decydujemy się wzbogacać dietę opartą o owies lub zastępić go inną paszą. Jak to zwykle bywa, przy tej okazji pojawia się sporo kontrowersji i „ilu fachowców – tyle opinii”. Jak obiektywnie spojrzeć na temat owsa? Zachęcam do zapoznania się z garścią najistotniejszych faktów, które zebrałam dla Was, aby umożliwić Wam samodzielne ocenienie jego wad i zalet. Jakość owsa? Według badań, przeprowadzonych w połowie ubiegłego wieku w USA, jakość owsa, a przede wszystkim zawartość w nim cennych związków mineralnych na przestrzeni lat zdecydowanie spada. Dzieję się tak przede wszystkim ze względu na eksploatację pól, choć w dalszej kolejności pewne znaczenie ma także odmienny, bardziej intensywny sposób gospodarowania i uprawy. Na jakość owsa wpływ ma jednak nie tylko jego odmiana i zasobność gleby, ale także w ogromnej mierze sposób jego przechowywania, podczas którego dochodzi do utleniania kwasów tłuszczowych. Dlatego owies przechowywany w nieodpowiedniej temperaturze, miejscach o nadmiernym nasłonecznieniu, czy po prostu przechowywany zbyt długo, narażony jest na naturalne procesy, które stopniowo obniżają jego jakość. Przechowywanie owsa? Tolerancja przechowywanego owsa na temperatury jest spora. Odpowiednie są dla niego temperatury pokojowe. Przy temperaturach przekraczających 28 stopni gwałtownie wzrasta tempo utleniania kwasów tłuszczowych zawartych w ziarnie w skutek czego łańcuchy tłuszczowe rozpadają się i uwalniane są wolne kwasy tłuszczowe. To właśnie na podstawie pomiaru zawartości tych wolnych kwasów tłuszczowych dokonuje się „naukowej”, obiektywnej oceny jakości owsa. W naszych warunkach teoretycznie zapewnienie przechowywanemu ziarnu temperatur poniżej 28 stopni nie wydaje się być wielkim wyzwaniem. Warto jednak pomyśleć o owsie przechowywanym np. w środku lata w nasłonecznionych silosach. Miejsce przechowywania paszy należy więc wybierać mając to na uwadze. Wilgotność? Tutaj jest znacznie trudniej! Odpowiednia wilgotność do przechowywania ziarna owsa jest bardzo niska! Powinna ona wynosić około 10%! Ma to znaczenie głównie ze względu na zarodniki grzybów i pleśni, które stanowią zagrożenie dla końskiego zdrowia. Polska należy do krajów bardzo wilgotnych, gdzie średnia wilgotność powietrza oscyluje często w okolicach 80%! Jak łatwo się więc domyślić, bardzo trudno jest wobec tego osiągnąć u nas odpowiednie warunki do przechowywania owsa! Wartości odżywcze owsa Czy owies jest w stanie pokryć zapotrzebowanie na substancje odżywcze u koni? Owies nie jest odpowiednikiem zbilansowanej paszy wzbogaconej o kompleks witamin i minerałów oraz różnorodne źródła aminokwasów, a więc nie ma po prostu dostatecznie bogatego profilu odżywczego, aby kompleksowo uzupełnić końską dietę. Nie oznacza to jednak, że jest on pozbawiony wartości odżywczych. Zawsze musimy także pamietać, że zapotrzebowanie na rozmaite składniki u koni zmienia się w zależności od wielu czynników, np. wieku, stanu zdrowia, trybu życia, czy rodzaju użytkowania. Niedostateczna ilość substancji mineralnych, czy odżywczych w pewnych okresach życia, często odbija się na zdrowiu (np. w postaci zaburzeń wzrostu, czy osłabienia odporności), czasem efekty widać też dopiero po latach (np. w postaci osłabionego układu szkieletowego). Ma to szczególne znaczenie w przypadku koni młodych, rosnących, klaczy źrebnych i karmiących, a także koni intensywnie użytkowanych oraz koni chorych i w okresie rekonwalescencji. Kilogram owsa dostarcza około 11 MJ energii (pochodzącej głównie ze skrobi). Jaki jest udział poszczególnych źródeł energii w owsie? Przyjrzyjmy się dokładniej jego wartościom odżywczym. Białko Ziarno owsa zawiera średnio około 12% białka surowego (od 10 do nawet 24%). Jest to jak najbardziej dostateczna ilość białka dla dorosłych, lekko pracujących koni, a przy tym dobra informacja jest też taka, że jest to białko relatywnie dobrej jakości. Jednak białko „owsiane“ ma również pewien mankament, jakim jest jego niezadowalający profil aminokwasowy – zbyt mało lizyny (3,2-5,2) – co powoduje pewne ograniczenia możliwości wykorzystania tego białka przez organizm. Z tego względu w dobrze zbilansowanych paszach stosowane są zwykle dodatkowe źródła białka o korzystniejszym zestawie aminokwasów (najczęściej soja, która ma dobry skład aminokwasowy). Jest to istotne zwłaszcza przy uwzględnianiu potrzeb młodych, rosnących koni oraz koni będących w treningu, ponieważ białko stanowi podstawowy materiał budulcowy. Tłuszcz Zwartość tłuszczu jest wyższa w jądrze ziarna owsa niż w jego osłonkach i waha się ona od 5 do 9%. Jest to dostateczna ilość tłuszczu dla większości koni dorosłych lekko pracujących. Mankament w tym przypadku to problem dotyczący jego jakości i utleniania się kwasów tłuszczowych, który omówiliśmy już wcześniej. Więcej info na temat tłuszczów w końskiej diecie znajdziecie TUTAJ. Włókno Włókno zawarte w owsie pochodzi głównie z jego łusek, które stanowią około 30-35% wagi całego ziarna. Owies pełny zawiera w rezultacie od 11 do 30% włókna, natomiast łuskany zaledwie 2-4%! Włókno jest bardzo pożądanym składnikiem w końskiej diecie, jakkolwiek niestety to zawarte w owsie jest włóknem słabej jakości. Jest to tak zwane włókno niestrawne. Choć i takie niestrawne włókno także jest w pewnej ilości niezbędne dla prawidłowej pracy końskiego przewodu pokarmowego, ponieważ działa jak swego rodzaju regulator perystaltyki, to jednak nie posiada ono w zasadzie żadnej wartości pokarmowej, a więc trudno brać je pod uwagę w analizie odżywczej. Więcej info na temat włókna w końskiej diecie znajdziecie TUTAJ. Łuski owsa są więc relatywnie ubogie zarówno w energię, jak i właściwości odżywcze. Energetyczna wartość kryje się dopiero we wnętrzu ziarenka! Owies w kupie? To właśnie takie łuski widuje się zwykle w końskich kupach i pewien jeździecki „przesąd“ głosi, że ich widok oznacza zły stan uzębienia. Nie ma on jednak wiele wspólnego z prawdą. Obowiązkowe kontrole i korekcję końskiego uzębienia należy oczywiście wykonywać regularnie, jednak kierujmy się w tym przypadku zaleceniami lekarza prowadzącego, a nie obecnością łuski owsa w kupie… Pod warunkiem, że są to jedynie łuski (bez wnętrza/zawartości ziarenka) nie powinny one nadmiernie martwić właścicieli, ponieważ jest to po prostu opisana wyżej osłonka ziarenka zbudowana z NIESTRAWNEGO włókna. Skrobia Owies jest bardzo bogaty w skrobię. Zawiera jej średnio nawet 50% (od 43 do 61%). Jej zawartość jest też nieco wyższa w owsie gniecionym niż w owsie pełnym, choć te różnice są dość nieznaczne. Skrobia stanowi bardzo wydajne i często bardzo użyteczne źródło energii szybkouwalnianej w diecie koni. Warto mieć jednak na uwadze fakt, że nie wszystkie konie dobrze tolerują jej obecność w diecie, a dla niektórych jest wręcz przeciwskazana ze względów zdrowotnych! Indeks glikemiczny owsa Mówiąc o skrobi warto wziąć pod uwagę kwestię IG. Ziarna owsa są wyjątkowo miękkie i łatwe do przeżucia dla koni, dzięki czemu jest on znacznie łatwiej strawny, a zawarta w nim skrobia jest zdecydowanie szybciej przyswajalna, w porównaniu z nieprzetworzonym, twardym ziarnem jęczmienia, pszenicy, czy kukurydzy. Z tego względu owies posiada wysoki indeks glikemiczny, czyli generuje spory skok poziomu cukru we krwi po posiłku. Między innymi dzięki temu może stanowić przydatne źródło łatwo przyswajalnej i wydajnej energii szybkouwalnianej dla koni, które takiej energii potrzebują. Więcej info na temat wykorzystania źródeł energii w końskiej diecie znajdziesz TUTAJ. Z tych samych względów owies nie jest jednak bezpieczny dla koni źle reagujących na skrobię i wrażliwych na wahania cukru we krwi. Mam tu na myśli np. konie z insulinoopornością, zespołem metabolicznym, zespołem Cushinga, skłonnością do ochwatu, chorobą wrzodową, czy po prostu konie elektryczne, nadpobudliwe i nerwowe. Czy ten medal ma więcej niż 2 strony? Łatwa przyswajalność skrobi zawartej w owsie sprawia także, że jest on stosunkowo bezpiecznym ziarnem dla końskiego przewodu pokarmowego. Ma znacznie większy margines bezpieczeństwa niż pozostałe wymienione wcześniej zboża (zaznaczam jednak, że mówimy tu o zbożach niepoddanych żadnej obróbce!). Z czego to wynika? Skrobia pochodząca z ziaren owsa ulega szybkiemu strawieniu w jelitach cienkich i w efekcie nie stwarza ryzyka, że niestrawiony wielocukier dostanie się do jelit grubych. Ma to niebagatelne znaczenie, bo skrobia docierająca w niestrawionej postaci do okrężnicy, czy jelita ślepego może poważnie zaszkodzić populacji cennych, symbiotycznych bakterii, stać się przyczyną zaburzeń pH, czy nawet doprowadzić kolki fermentacyjnej. Więcej info na temat skrobi w końskiej diecie znajdziesz TUTAJ. Wapń i fosfor Temat źle zbilansowanego stosunku wapnia i fosforu pojawia się coraz częściej przy okazji owsa, czy też np. otrębów pszennych. Poziom fosforu w owsie jest wysoki (0,35%), co ma decydujące znaczenie względem niskiej zawartości wapnia w tym zbożu (0,05%). Jest to kłopotliwe, ponieważ te pierwiastki nie dość, że muszą występować w organizmie w odpowiednim stosunku, to jakby tego było mało obecność nadmiaru jednego z nich w paszy utrudnia dodatkowo wchłanianie drugiego i może prowadzić do poważnych niedoborów. Konsekwencje nieprawidłowego bilansu wapnia i fosforu? Są one oczywiście szczególnie groźne u młodych zwierząt, u których mogą wystąpić to zaburzenia wzrostu, osłabienie układu szkieletowego, a w skrajnych przypadkach nawet krzywica. U dorosłych koni w zaawansowanych przypadkach zaburzenia bilansu wapnia i fosforu może rozwinąć się wtórna nadczynność przytarczyc (nazywana niekiedy chorobą wielkiej głowy), w której dochodzi do zburzeń gospodarki wapniowej i organizm resorbuje wapń z kości, a następnie wbudowuje go w okolice nosa i żuchwy tworząc charakterystyczne deformacje czaszki. Nie taki owies straszny? Oczywiście poważne zaburzenia u dorosłych koni występują bardzo rzadko, ponieważ ten stosunek koryguje się zwykle sianem, którego skład oparty jest często o bogate w wapń trawy (np. siano z lucerny). Takie rozwiązanie jest zazwyczaj wystarczające w przypadku dorosłych i lekko pracujących koni. W tym rozwiązaniu brak jednak pewności i powtarzalności bilansu, dlatego w przypadku koni będących w intensywnym treningu, klaczy ciężarnych i karmiących oraz koni młodych i rosnących wskazany byłby w tej kwestii staranniejszy nadzór i skorzystanie z alternatywnych lub dodatkowych źródeł dobrze zbilansowanych minerałów. Warto wiedzieć, że płatkowane zboża, takie jak owies, zawierają zwykle tylko od 1/10 do 1/3 ilości wapnia niezbędnej dla prawidłowego wzrostu u młodych koni! Podsumowanie Przechowywanie owsa w sposób, który zabezpieczałby go przed utratą dobrej jakości jest w polskich warunkach bardzo trudne 1 kg owsa dostarcza około 11 MJ energii (pochodzącej głownie ze skrobi). Owies zawiera około 52,8 % skrobi, dlatego stanowi on bardzo wydajne źródło szybko-uwalnianej energii. Owies zawiera około 12% białka. Jest to białko dobrej jakości, jednak jego skład aminokwasowy cechuje się niedoborem lizyny. Owies zawiera od 5 do 9% tłuszczu. Łuska owsa dostarcza od 11 do 30% włókna, jednak jest włókno niestrawne, o znikomej wartości pokarmowej. Owies należy zawsze uzupełniać odpowiednia ilością pasz objętościowych! Owies jest ziarnem relatywnie łatwostrawnym i dzięki temu (jak na ziarno) ma stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa. Owies posiada nieodpowiedni bilans wapnia i fosforu. Owies ma wysoki indeks glikemiczny, który może przyczyniać się do występowania u koni efektu „nadpobudliwości”, a ponadto stanowi przeciwskazanie do stosowania go w diecie koni z niektórymi problemami zdrowotnymi Ciekawostka Owies w badaniach? Badań nie ma zbyt wielu, jednak w USA istnieje od 2010 roku Equine Feed Oat Project (EFOP) powstały z inicjatywy Prairie Oat Growers Association, czyli organizacji zrzeszającej 15 tysięcy Kanadyjskich farmerów/rolników zajmujących się uprawą i sprzedażą owsa. EFOP chcąc rozwijać rynek „owsiany“, dlatego przeznaczył już w pierwszych 2 latach swojej działalności ponad 100tys $ na finansowanie projektów badawczych dotyczących optymalnego wykorzystania owsa w żywieniu koni. W związku z tym czekamy na jakieś nowe owsiane rewelacje wynikające z ich analiz 🙂 Źródła: „Oats, Maybe Not What’s For Dinner” Crandell KM „Oats, maybe not what’s for dinner. Equinews“, 2002, Diluting Horse Feeds with Oats – KER 2011, Oats in the Equine Diet – KER 2002, Oats: A Popular Ingredient in Horse Feeds – KER 2012, Oats for Horses: What’s Old, What’s New – KER 2013, Materiały z wykładu „Wykarmić zwycięzcę”, Polly Bonnor, 2018r, „Praktyczne żywienie koni” Sarah Pilliner, „Żywienie koni” H. Meyer