Dzięki temu łatwiej je przystawić do piersi, połyka mniej powietrza i – w wielu przypadkach – nie trzeba go później odbijać. Spanie z niemowlęciem w jednym pokoju nie tylko ułatwia karmienie piersią, ale również o 30-50% zmniejsza ryzyko nagłej śmierci łóżeczkowej. Warto pamiętać, że spanie blisko niekoniecznie oznacza W kwestii „odpowiedniego lub najlepszego momentu” na zaprzestanie karmienia piersią ogromną rolę odgrywa czynnik kulturowy i społeczny. Często słyszy się, że karmienie piersią kilkulatka to wstyd czy nieprzyzwoitość. Nie jest to jednak prawdą, a to, do jakiego momentu postanowisz karmić piersią, jest wyłącznie twoją sprawą. Nieuzasadnione dokarmianie niemowlęcia karmionego piersią zarówno w pierwszych dniach po porodzie, kiedy laktacja się rozpoczyna, jak i w późniejszym okresie jest częstą przyczyną zaburzenia laktacji u matki i skracania czasu karmienia piersią. Wskazania do dokarmiania należy więc ustalać i uzasadniać w każdym przypadku Techniki karmienia piersią. Istnieje kilka technik umożliwiających wygodne karmienie piersią. Pozycja klasyczna jest najchętniej wybierana – mama siedzi wygodnie z poduszką pod plecami, dziecko trzymając na przedramieniu, z główką w zgięciu łokcia i pupą na dłoni. Wariantem pozycji klasycznej jest pozycja krzyżowa – dziecko Sprawdź również: Nie chcesz karmić piersią? Zobacz jak dobrze zakończyć laktację? Czy po roku karmienia piersią pokarm nie staje się bezwartościowy? On zawsze jest wartościowy. Zmienia się nie tylko w ciągu doby, ale też dostosowuje się (jakościowo i ilościowo) do potrzeb rosnącego organizmu dziecka. Karmienie piersią nie Mamy karmiące piersią inaczej na bieżąco pobudzają gruczoły mleczne, używając laktatora. W klasycznym wydaniu „pracę tę wykonuje” dziecko. To rodzi wiele dodatkowych obowiązków. Przede wszystkim należy dbać o czystość laktatora i akcesoriów, sterylizować butelki, smoczki. I w tym wszystkim pamiętać o systematyczności Aby karmienie piersią było wygodniejsze, można korzystać z takich udogodnień jak poduszki czy wałki do karmienia, które pozwalają przyjąć mamie wygodną pozycję i ułatwiają podtrzymanie maluszka. Warto zadbać o przygotowanie odpowiedniego miejsca do karmienia. Gdy mama karmi w pozycji siedzącej, idealnie sprawdzi się wygodny fotel. Z tego powodu uznano je za bezpieczne do stosowania w okresie karmienia piersią. Jak sądzę, pojawiające się w polskich zaleceniach wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa stosowania tych preparatów wynikają z faktu, że w wytycznych Komitetu Radiologów Amerykańskich z 2001 roku widniał zapis: „jeśli matka ma takie życzenie, może Maluch i jego mózg muszą przestawić się na nowy sposób funkcjonowania. Zwykle zajmuje to od 14 dni do 6-8 tygodni. Oto, jak odstawić dziecko od piersi w dzień: Skracaj czas karmienia; Stopniowo skrajaj czas karmienia i częściej zmieniaj pierś. Nie doprowadzaj do utrwalania poczucia przyjemności z długiego przebywania przy cycusiu. Nakładek do karmienia używamy w szczególnych sytuacjach, takich jak: w przypadku płaskich lub wklęsłych brodawek , których maleństwo nie umie uchwycić ustami (zwykle po kilku tygodniach używania osłonek korekcyjnych brodawki wyciągają się na tyle, że można zrezygnować z kapturków), kiedy dziecko ssie z nadmierną siłą, w 2cPDdC. Trwa ładowanie... Rodzina 7 najbardziej wstydliwych sekretów matek Źródło: 123RF Wiele matek chciałoby już po porodzie wrócić do poprzedniej diety. Niestety czas karmienia piersią to wyjątkowy okres, kiedy wiele produktów jest wciąż zabronionych. 42 proc. matek biorących udział w badaniu przyznało się, że karmienie piersią kończy - gdy tylko maluch ukończy pierwszy rok życia. W obawie jednak przed negatywną oceną innych matek, po prostu się do tego nie przyznają. Polecane dla Ciebie Komentarze Choroba, kryzys laktacyjny, przyjmowanie antybiotyków, poranione i obolałe brodawki. Jest wiele sytuacji, które mogą doprowadzić do przedwczesnego odstawienia dziecka od piersi. Nie jest to jednak droga bez powrotu. Relaktacja, czyli odbudowa karmienia piersią, jest możliwa. Oto, jak ją osiągnąć. Z laktacją jest trochę jak z dietą: przejście na uboższy w kalorie jadłospis nie oznacza automatycznego spadku wagi. Potrzeba czasu - dni, tygodni, a zdarza się, że i miesięcy. Podobnie odstawiając dziecko od piersi, nie "pozbywamy się" od razu zjawiska karmienia. Hormony, które odpowiadają za to, że w piersiach jest wytwarzane mleko, nie znikną z dnia na dzień. Dlatego pokarm będzie produkowany jeszcze przez jakiś czas, a nawet gdy go nie będzie, organizm wciąż jeszcze będzie gotowy do wznowienia wytwarzania. I to właśnie jest szansą dla mam, które z różnych powodów przestały karmić i chcą wrócić do podawania dziecku piersi. Trzeba jednak wiedzieć, że relaktacja oczywiście jest możliwa, ale nie jest to droga łatwa. Świadomość problemów i niedogodności, które mogą nas czekać, z pewnością pomoże przetrwać najtrudniejszy okres i po drodze nie zniechęcić się do karmienia piersią. Po pierwsze: karmić! Podstawowa zasada powrotu do karmienia to jak najczęstsze przystawianie dziecka do piersi. Może to brzmieć dziwacznie, zważywszy na to, że w początkowym okresie mleka najzwyczajniej w świecie w piersiach może nie być. Ale nawet wtedy maluch dostanie szansę i czas, by nauczyć się prawidłowo ssać, a piersi "zorientują się", że oczekuje się od nich produkcji pokarmu. Przystawianie należy powtarzać co półtorej godziny w ciągu dnia i co trzy godziny w nocy, zawsze do obu piersi. Jeśli głodny maluch denerwuje się, że w piersiach nie ma mleka, można wspomóc się zestawem do karmienia zastępczego. Taki system wspomagający karmienie to cieniutka rurka, którą przymocowuje się do piersi tak, by jej końcówka znalazła się w ustach dziecka wraz z sutkiem. Drugi jej koniec jest połączony z woreczkiem wypełnionym mlekiem, sztucznym lub wcześniej odciągniętym laktatorem. W ten sposób nawet, gdy z piersi wypływa niewiele pokarmu, do buzi malucha trafia mleko spływające z rurki. Dziecko najada się, a jednocześnie przyzwyczaja od nowa do ssania piersi i jej prawidłowego chwytania. A jest to niezwykle ważne w walce o powrót do karmienia. Wiele mam może mieć problem z brodawkami, które mogą być dla dziecka trudne do uchwycenia. W tej sytuacji można pomóc sobie i zaoszczędzić maluchowi nerwów, albo ręcznie stymulując sutki, albo traktując je kostką lodu. Są także specjalne urządzenia do wyciągania brodawek. Można jednak taki przyrząd skonstruować samemu, odcinając od strzykawki końcówkę, do której zazwyczaj wkłada się igłę. Wystarczy potem nałożyć strzykawkę na sutek i pociągnąć za tłok. Po drugie: odciągać! Jeśli przystawiany do piersi maluch protestuje, szarpie się, denerwuje brakiem pokarmu, przez pierwsze dni dobrze jest skupić się głównie na własnoręcznym odciąganiu pokarmu. W tym celu warto wyposażyć się w laktator elektryczny, który będzie odgrywał rolę stymulatora produkcji. Mleko można ściągać w dwóch systemach: przez 15 minut z każdej piersi albo w systemie "zmianowym". Zaczynamy od siedmiu minut na każdą pierś, potem po pięć minut i na końcu po trzy minuty. W tym momencie najważniejsze jest, by nie zrażać się, że butelka, do której spływać ma pokarm, jest pusta lub trafia do niej ledwie kilka kropli. Kluczem jest cierpliwość i wytrwałość. Po kilku dniach intensywnego pobudzania piersi laktatorem pojawia się mrowienie, piersi stają się twardsze, a butelka gromadząca pokarm zaczyna się robić coraz pełniejsza. To znak, że jesteśmy na dobrej drodze. Po trzecie: wspomagamy odruch ssania! By nie zaburzać dopiero co nabytego odruchu ssania, można przerzucić się na podawanie dziecku mleka np. strzykawką, drenem lub w kubeczku. Co do stosowania smoczków w tym okresie, to zdania ekspertów są podzielone. Zwolennicy przekonują, że można dobrać odpowiedni smoczek, który prawdopodobnie nie będzie zaburzał techniki ssania, choć podkreślają, że w tej kwestii trudno cokolwiek stwierdzić ogólnie, bo każde dziecko jest inne. Dziecko musi ssać aktywnie, żeby się najeść - smoczek musi być naprawdę superekstra dobrany. W miarę zwiększania się ilości pokarmu i prawidłowego przybierania dziecka na wadze, należy stopniowo rezygnować z dokarmiania. Co ważne, podając maluchowi sztuczną mieszankę lub własne wcześniej odciągnięte mleko, należy to zrobić przed przystawieniem dziecka do piersi. Chodzi o to, by zaspokoić pierwszy głód. Gdy w brzuszku szkraba będzie już małe co nieco, łatwiej będzie mu się skupić na spokojnym ssaniu piersi. Po czwarte: bez nerwów! Poza wszystkimi tymi aspektami jest też taki, o który często jest najtrudniej, a który jest bardzo istotny. Chodzi o maminy spokój. Dla wielu kobiet powrót do karmienia i niepewność z tym związana jest źródłem stresu. Tymczasem napięcie i nerwy nie tylko nie sprzyjają, ale także mogą zaburzać laktację. Dlatego decydując się na walkę o karmienie piersią, warto wezwać na pomoc męża, mamę, przyjaciółki, by zdjęli z barków matki jak najwięcej obowiązków. Najlepszym rozwiązaniem jest po prostu położenie się z maluchem do łóżka na dzień lub dwa, by spokojnie i konsekwentnie trenować przystawianie do piersi i wykształcanie prawidłowego odruchu ssania. Będzie to też okazja do odpoczynku i relaksu. Pomocne może okazać się również picie herbatek pobudzających laktację: z kopru włoskiego, czarnuszki czy z anyżku. Ze względu na to, że powody odstawienia od piersi i sam schemat karmienia dziecka jest sprawą bardzo indywidualną, warto, by proces powrotu do laktacji odbywał się pod okiem fachowca. Dobrze jest zwrócić się o pomoc do specjalisty z poradni laktacyjnej, który upewni mamę, że np. odpowiednio przystawia dziecko do piersi. Nie zaszkodzi również o swej decyzji poinformować opiekującego się dzieckiem pediatrę. Oceni on stan zdrowia malucha i stwierdzi, czy prawidłowo przybiera na wadze. Rozwieje też ewentualne wątpliwości dotyczące dokarmiania. Walka o powrót do karmienia nie jest łatwa. Ale wątpiące w swój sukces mamy może przekona fakt, że laktację udaje się z sukcesem pobudzić nawet u tych kobiet, które mają za sobą nie ciążę, a... adopcję. #Ból w trakcie karmienia piersią #Problemy z laktacją #Choroba mamy #Dokarmianie butelką #Powrót do pracy #Kolejna ciąża #Brak pomocy i wsparcia Światowa Organizacja Zdrowia rekomenduje wyłączne karmienie mlekiem mamy do 6. miesiąca życia dziecka. I choć wiele mam decyzję o naturalnym sposobie karmienia podejmuje jeszcze będąc w ciąży, po urodzeniu dziecka szybko przechodzi na karmienie sztuczne. Czemu? Ból w trakcie karmienia piersią Zanim maluch nauczy się prawidłowo ssać, a Ty opanujesz sztukę przystawiania, karmienie może sprawiać Ci ból. Brodawki w trakcie ciąży stają się bardziej wrażliwe. Siła ssania, kontakt ze śliną dziecka, częste i długie karmienia mogą powodować dyskomfort. Poranione, popękane brodawki, na skutek złej techniki przystawienia, mogą skutecznie zniechęcić do dalszego karmienia. Sama nadwrażliwość brodawek nie powinna trwać jednak zbyt długo. Po kilku tygodniach Twoje piersi przyzwyczają się do karmienia. Zanim się poddasz i dyskomfort sprawi, że sięgniesz po butelkę z mieszanką, umów się na spotkanie w poradni laktacyjnej lub poradź się położnej. Dowiesz się, jak leczyć poranione brodawki i przystawiać malca tak, aby karmienie nie sprawiało bólu. Pamiętaj! Maluch, jedząc, powinien szeroko otwartymi ustami, z wargami wywiniętymi jak u rybki, objąć całą brodawkę i sporą część otoczki. Powinnaś słyszeć, jak przełyka mleko. Problemy z laktacją Brak mleka to częsta przyczyna rezygnacji z karmienia piersią. Jeśli i Ty się z nim borykasz, wiedz, że to dość częsty problem i można się z nim uporać. Zanim laktacja rozkręci się na dobre, z Twoich piersi będą wypływać jedynie krople mleka. Nie martw się na zapas. W pierwszych dniach po porodzie tyle wystarczy. Brzuszek noworodka jest maleńki i choć domaga się on ciągłego przystawiana, te kilka kropel siary to wszystko, czego potrzebuje. Mleko w większych ilościach zwykle pojawia się w trzeciej dobie. Organizm szybko dostosowuje się do rosnących potrzeb dziecka. Kryzys laktacyjny to chwilowy niedobór pokarmu, który zwykle mija. Pierwszy może pojawić się już w 3-5 dniu po urodzeniu, a kolejne na przykład w 3 tygodniu czy między 6 a 12 tygodniem życia malca. Jeśli martwisz się tym, że maluch się nie najada, pamiętaj, że jeśli odpowiednio zareagujesz, kryzys minie. To trudne, ale nie podawaj dziecku w tym czasie mleka modyfikowanego. Organizm dostosuje się do zwiększających się potrzeb. Wytworzy takie mleko, które będzie odpowiadało zapotrzebowaniu, na danym etapie rozwoju dziecka. Podanie butelki może skończyć się zahamowaniem laktacji. Przystawiaj malca, jak najczęściej, aby pobudzić proces wytwarzania pokarmu. Im częściej będziesz to robić, tym więcej mleka się wytworzy. Rób to również w nocy, bo to właśnie karmienie nocne najskuteczniej pobudza laktację. Możesz również zasięgnąć rady doradcy laktacyjnego, pomoże w rozwiązaniu sytuacji. Choroba mamy Chcesz zrezygnować z przystawiania malca, bo boisz się, że go zarazisz? Karmienie w trakcie choroby może przynieść korzyści! Nie przestawaj karmić, bo większość chorób, również tych przewlekłych, wcale nie jest przeciwwskazaniem do karmienia piersią. W Twoim mleku znajdują się składniki, o działaniu przeciwwirusowym i przeciwbakteryjnym, które chronią dziecko. Dlatego nie rezygnuj mimo złego samopoczucia. Maluch dostanie w mleku przeciwciała, które ograniczą ryzyko choroby. Naprawdę tylko nieliczne ciężkie choroby np. aktywna gruźlica czy HIV są przeciwwskazaniem do karmienia. Jeśli bierzesz leki, które uniemożliwiają podanie dziecku piersi, zadbaj o podtrzymanie laktacji. Odciągaj mleko laktatorem, wylewaj to, którego nie możesz podać i wróć do karmienia, kiedy odstawisz lekarstwa. Większość leków nie wyklucza karmienia piersią. Wizyta w szpitalu, zarówno ta planowana, jak i nagła, również nie muszą oznaczać końca karmienia piersią. Odciągaj mleko i zamrażaj. Dzięki temu osoba opiekująca się malcem w trakcie Twojej niedyspozycji będzie mogła karmić go Twoim mlekiem. Dzięki podtrzymywaniu laktacji, po powrocie ze szpitala, wrócisz do karmienia piersią. Dokarmianie butelką Sytuacja zmusiła Cię do podania butelki i teraz maluch nie chce ssać piersi? Pamiętaj, aby w takich przypadkach zawsze wybierać odpowiednie akcesoria, które umożliwią karmienie naprzemienne. Podając dziecku mleko w butelce, używaj smoczków, które nie zaburzają odruchu ssania. Najlepsze są smoczki dynamiczne, które stymulują i zmuszają do pracy. Przepływ dostosuj do wieku malca. Im mniejsze dziecko, tym powinien być wolniejszy. Smoczki, z których mleko „samo” wypływa, rozleniwiają. Maluch szybko przyzwyczai się do „łatwego” źródła mleka i nie będzie chciał wrócić do jedzenia z piersi. Zbyt częste podawanie butelki prowadzi do zaniku laktacji. Rzadkie ssanie piersi wycisza produkcję mleka, które z czasem znika zupełnie. Powrót do pracy Choć wiele mam boi się, że powrót do pracy oznacza koniec karmienia piersią, wcale nie musi tak być. To czas, w którym szczególnie ważna jest bliskość. Jeśli zadbasz o odpowiednią organizację i będziesz odciągać pokarm w pracy, podtrzymasz laktację i maluszek dalej będzie dostawał Twoje mleko. Kiedy Cię nie będzie poda je opiekun, a Ty w dalszym ciągu będziesz mogła karmić rano i po powrocie z pracy. Jest to trudne i wyczerpujące, ale możliwe. Pamiętaj, że świeżo upieczonej mamie przysługują pewne prawa. Możesz wrócić do pracy w mniejszym wymiarze godzin, a jeśli wracasz do pracy na ponad sześć godzin dziennie, przysługują Ci dwie 30-minutowe przerwy na karmienie piersią. Jeśli mieszkasz zbyt daleko, aby to zrobić, w tym czasie, możesz odciągnąć mleko lub zrezygnować z przerw i wyjść o godzinę wcześniej z pracy. Kolejna ciąża Choć większość mam na wiadomość o kolejnej ciąży kończy karmienie piersią, wcale nie ma takiej potrzeby. Jeśli ciąża nie jest zagrożona, a Ty czujesz się na siłach, możesz kontynuować karmienie. Pod wpływem hormonów może się jednak zmienić smak mleka. Bywa, że jest to powodem samoodstawienia. Karmienie w tandemie jest wyzwaniem, niektóre mamy podejmują się jednak i tego. Brak pomocy i wsparcia Większość mam przestaje karmić piersią wraz z ukończeniem przez dziecko 6 miesiąca życia. Specjaliści zalecają karmienie do co najmniej 1-2 roku życia. I choć długie karmienie piersią to po prostu fizjologia, brak informacji sprawia, że mamy myślą, iż mleko z piersi podawane starszakowi, nie ma już cennych właściwości. Nic bardziej mylnego. Odpowiednie wsparcie zarówno rodziny, jak i personelu medycznego ułatwia podjęcie decyzji o dalszym karmieniu. Pamiętaj, że decyzja, o tym, kiedy zakończyć karmienie jest tylko Twoja, podejmujesz ją dla własnego dobra i dobra dziecka. Wystrzegaj się „dobrych rad” i niefachowych opinii. Zadzwoń do nas Tel. +48 46 858 00 00 Obsługa klienta jest czynna w godzinach -