Zestawienie najważniejszych poetów baroku i ich dzieł: Mikołaj Sęp-Szarzyński, Jan Andrzej Morsztyn, Daniel Naborowski, Wacław Potocki. Z twórczości barokowej czerpali najwięksi polscy poeci i pisarze: Witold Gombrowicz, Stanisław Mrożek, Stanisław Barańczak, Zbigniew Herbert. Interesujące relacje można odnaleźć także między poezją pierwszej połowy XVII wieku a twórczością Jarosława Marka Rymkiewicza i Jerzego Harasymowicza. Hiperbole Najnowsze. Sztuka baroku - najważniejsze cechy i dzieła. 1. Styl barokowy. Skąd wzięła się nazwa „barok"? Pewnego razu poławiacze pereł w Portugalii wyłowili wartościową perłę o niezwykle dziwnych kształtach. Nazwali ją „barocco", czyli dziwny. Historycy literatury określili tym mianem okres w literaturze i sztuce 10 najlepszych przedstawicieli baroku. Niektóre z nich główni przedstawiciele baroku w literaturze, muzyce, malarstwie i architekturze są Miguel de Cervantes, Antonio Vivaldi, Caravaggio i Carlo Fontana. Okres baroku miał bardzo wpływowych przedstawicieli na całym świecie. Styl ten powstał w Europie Zachodniej i obejmował XVII i XVIII Literaturę Baroku na świecie łączą między innymi powtarzające się motywy średniowieczno-romantyczne (za J. Krzyżanowskim), m.in. satanizm, fantastyka, mistycyzm, folklor, makabryzm, symbolizm. Fabian Birkowski Wojciech Bobowski Klemens Bolesławiusz C Jan Cedrowski Benedykt Chmielowski Wojciech Stanisław Chrościński D Jan Karol Dachnowski Wojciech Dębołęcki Maciej Dobracki Kasper Drużbicki Elżbieta Drużbacka Mikołaj Dyakowski F Hilarion Falęcki Andrzej Maksymilian Fredro G Gabriel z Wielunia Jakub Gawath Jan Gawiński Szymon Gawłowicki Jan Chryzostom Pasek "Pamiętniki" dzielą się na dwie części: pierwsza opisuje Paska jako żołnierza i obejmuje lata 1656-1666. Druga część opisuje Paska jako gospodarza w latach 1667-1688. Pasek jako żołnierz, który zjeździł obce kraje, opisuje ich obyczaje i kulturę. Molier żył w XVII wieku i naprawdę nazywał się Jean Baptiste Poquelin. Pochodził z Francji, był pisarzem. poetą i aktorem, ale przeszedł do historii jako komediopisarz. Twórca w swoich zabawnych i różnorodnych utworach łączył elementy farsy ludowej z francuskimi obyczajami. Obnażał słabości obywateli Francji, krytykując chciwość i zawiść. Literatura tego okresu wykazująca związki z europejskimi zjawiskami baroku, wywodziła się z rozmaitych nurtów kulturowych, czerpała wzory z tradycji renesansowej (J. Kochanowski) i kultury sarmackiej; u źródeł jej rozwoju był kryzys renesansowej wizji świata, pojmowanie życia ziemskiego jako epizodu przed wiecznością oraz spór o Barok nie odchodzi od humanizmu, raczej prezentuje jego inny typ. Osią staje się teraz dramatyczny los jednostki ludzkiej postawionej wobec wyboru, mającej możliwość wybrania Boga. Ziemskie wartości ulegają raczej degradacji. sNW8P2.